"GREENWICH PARK" KATHERINE FAULKNER

Helen prowadzi normalne, spokojne życie, ma kochającego męża, rodzinną firmę, która dobrze prosperuje, mają piękny dom w bogatej dzielnicy, nadszedł również radosny czas dla małżeństwa, bo spodziewają się długo wyczekiwanego dziecka. Czytając początkowe strony zastanawiam się czy Helen nie wyidealizowała swojego życia.

Sielanka kończy się w momencie poznania ekscentrycznej koleżanki Rachel ze szkoła rodzenia. Wprowadza zamęt do poukładanego życia Helen. Jest ordynarna, hałaśliwa, a wręcz upierdliwa, pojawia się w tych samych miejscach gdzie przebywa Helen tak jakby ją śledziła. Zadziwia mnie z jaką łatwością wywiera wpływ na kobietę pomimo iż Rachel jest uciążliwa.

Czy ich spotkanie w szkole rodzenia było przypadkowe? Czy Rachel ma swoje powody by zaprzyjaźnić się z rodziną Thorpe? Czy perfekcyjne życie to tylko pozory i iluzja?

Książka pokazuje, że osoby samotne, wyobcowane, pokrzywdzone są zdolne do wszystkiego, działają impulsywnie, nie patrząc na skutki uboczne, gdy popadają w stan depresyjne mogą wyrządzić krzywdę sobie i innym, bo nie mają kontroli już nad swoim życiem, czasem ich celem jest zemsta, albo wyrachowanie, poczucie sprawiedliwości, ale czy takie zachowanie jest obiektywne? Dążenie do celu po trupach, manipulacji i płaczu.

Za egzemplarz dziękuję: